Wat je verbiedt is lekker, of wordt lekkerder van het verbod. Dat effect was al langer bekend van seks en drugs (en rock ‘n roll vermoedelijk). Voor voorbeelden, denk katholieke kerk (seks), of Urk (all of the above).
Maar dat die regel ook op gaat voor niet-lekkere dingen was nieuw voor me. Dankzij het nieuwe TV-programma van Francisco van Jole weet ik nu namelijk dat echtscheiden vaker voorkomt naarmate je religie of levensovertuiging daar afwijzender tegenover staat. Via de website religioustolerance.org levert hij onderstaand staatje uit de VS (zie):
Variation in divorce rates by religion:
Religion % have been divorced Jews 30% Born-again Christians 27% Other Christians 24% Atheists, Agnostics 21%
Zijn atheïsten gelukkiger, zodat ze minder vaak scheiden? Dat zou al een interessante conclusie zijn. Maar het werpt ook een nieuw licht op de religieuze pre-occupatie met zonde en het opleggen van een moraal. Kennelijk is dat bij religieuze mensen gewoon veel harder nodig…
Atheïsten zijn gewoon redelijker mensen…
Zouden atheïsten gewoon niet toleranter zijn en daardoor niet zo snel afknappen op hun partner?
Ik vind atheïsten vaak erg intolerant ten opzichte van gelovigen…
Maar niet alle ongelovigen zijn atheïsten, al worden ze wel onder die categorie geplaatst… Vrijzinnigen (zoals ze dat in Vlaanderen noemen), zijn inderdaad vaak even intolerant als gelovigen.
Ik vind zelf dat iedereen moet kunnen geloven, in wat hij/zij wilt, vrijheid, blijheid…
Pingback: Gezegend door Godfried « Om ter saaist