Ik was er voor gewaarschuwd, maar het gebeurde natuurlijk toch: PFFRRLT!! De koffiedrab spoot over het aanrecht.
Italiaansen hè. Karaktertjes zijn het! Pas na veel proberen geven ze zich gewonnen. En na de eerste keer, hup, meteen een tweede? Forget it. Ze houden niet van haast. Dan geven ze je zo’n koffieprut-raspberry.
Maar moooooi…! Oordeel zelf, welke koffie-geek zou voor zoiets nu niet bezwijken:
La Pavoni. Wie haar weet te bespelen heeft stijl, distinctie, finesse, met net dat vleugje echte mannelijkheid. Zoiets als… James Bond bijvoorbeeld:
En ik? Ik heb nu ook een Pavoni. En ik ben aan het oefenen. PFFLLRRT!
Hahaha, is blijkbaar niet simpel. Naar zo’n Pavoni heb ik ook al meermaals kwijlend zitten kijken. Ben benieuwd hoe lang het duurt voor je er een goeie espresso uit krijgt
Wel, het begint te komen! Er moest natuurlijk wel iets waar zijn van wat al die geek websites beweren, en inderdaad: goed aanstampen is belangrijk! Door het Paasweekend heb ik helaas nog geen goed passend stampertje kunnen kopen (afschaffen die winkeltijdenwet!), maar sinds ik in plaats van een koffielepeltje, een espressoglaasje gebruik om de boel (héél) stevig aan te duwen, is de kwaliteit van de brouwsels al dramatisch verbeterd.
Voor (koffielepeltje): koffie begint al te lopen zodra de hefboom in zijn bovenste stand staat, weinig weerstand bij het naar beneden duwen, weinig of wittige crema, bittere smaak.
Na (glaasje): koffie drupt met de hefboom in de bovenste stand (klopt met de beschrijvingen van de geeks), veel meer weerstand bij het doorduwen, lekker veel bruine crema (maar nog niet zoveel als op deze plaatjes), en, het belangrijkste: het smaakt naar espresso! En ja, resultaten zijn reproduceerbaar.
Er is vast nog veel meer te tweaken aan het proces, maar ik ben nu wel op de goede weg denk ik. Al weet ik niet of P dat ook zo ziet: Na zijn aanvankelijke “Volgens mij is dat apparaat kapot hoor, je had het nooit tweedehands moeten kopen” is hij nu begonnen beweren dat ik in de ban ben geraakt van een koffie-sekte… Maar volgens mij kan hij het gewoon niet goed hebben dat ik ze de helft van mijn spaargeld beloofd heb.
Dan klinkt mijn Illy-masjien toch iets gebruiksvriendelijker… en geler natuurlijk
Maar die van jullie is ook mooi, hoor.
Pingback: Ik verheug er mij al op « Om ter saaist
Pingback: Koffie met melk. Meer is het niet « Om ter saaist
Leuk geluidje, toch?