15 maart 2007...22:32

Een groot musicus is aan mij verloren

Spring naar reacties

We zijn nogal gevoelig voor muziek hier ten huize. Daarmee bedoel ik: muziek is een gevoelig punt.

Het zit zo: ik werk altijd in stilte. En dus moet H een koptelefoon op. Dat lijkt mij even logisch als het rookverbod in publieke ruimten: net zoals je niemand kan dwingen tot meeroken, kan je niemand dwingen tot meeluisteren.

H beweert dan dat ik amuzikaal ben. Oh ja? Nee hoor! En dat kan ik wetenschappelijk bewijzen met mijn resultaten uit deze testen:

Muzikaal geheugen

Het heet de “Tonedeaf Test“, maar eigenlijk test het of je het verschil kan horen tussen 2 stukjes muziek die na elkaar gespeeld worden. Geslaagd met onderscheiding, slechts 30% doet het beter dan mij!

Ritmegevoel

Geen wonder dat de mensen naar mijn staan te gapen op de dansvloer, kijk maar eens hoe goed ik ritmes kan onderscheiden, een “outstanding performance“:

Pitch Perception

M.a.w. hoe goed kan je het verschil tussen tonen horen.

Hmmm, “possible pitch perception deficit”. Vandaar waarschijnlijk dat H mij dan weer verbiedt om te gaan zingen in zijn bijzijn. Wat mij enige onderhandelingsruimte geeft. Als hij muziek opzet, ga ik meezingen!

Lees meer over de testresultaten. Gevonden via.

5 Reacties

Opgeslagen onder P, amuzikaliteit, gehoortest, koptelefoons, musicus, muziek, muzikaal geheugen, muzikale test, muzikaliteit, ritmegevoel, test, tonaal dictee, toondoofheid, toongevoel, zelftest

5 Reacties

  • joen
    16 maart 2007 at 0:53

    Ik ontwaar hier een huiselijk geschil? In vrede oplossen, mannen, daar kom je het verst mee. Aan H: met die hoofdtelefoon kun je het lekker knoeterhard zetten. Aan P: dat het je stoort, kan; ik heb muziek nodig om te functioneren, maar sommige mensen niet, heb ik al gemerkt. Let them be.

    Verder ga ik voor de testen passen, aangezien ik sowieso maar voor 70% hoor… Ik voel me al gediscriminaterd op voorhand.

    Beantwoord
  • hidh
    18 maart 2007 at 15:54

    Ja maar Joen, meer is niet altijd beter, en luider is niet altijd mooier… Volgens mij is het compromis hier dat ik de eisen van P moet overnemen – dat kan toch nooit de bedoeling zijn?
    Ik heb een beter idee: ik pas me aan door af en toe mijn koptelefoon op te zetten, P past zich aan door af en toe vlees te eten (als ik kook). Deal?

    Beantwoord
  • pieterr
    18 maart 2007 at 16:29

    zou jij niet beter met Joen gaan samenwonen?

    Beantwoord
  • hidh
    18 maart 2007 at 22:53

    Hmm, interessant idee ja…
    Joen, interesse in een appartement met zeezicht?

    Beantwoord
  • pieterr
    19 maart 2007 at 10:40

    Pfff.
    Breng die verrekijker maar mee hoor.

    Beantwoord

Reageer