28 februari 2007...16:24

Woordenboeken ernstig nemen kan zware gevolgen hebben*

Spring naar reacties

trepanatie: schedeboring
(ipv schedelboring: Grote Van Dale, 1992)

offerbroodje: tostie
(ipv hostie: Grote Van Dale, 1992)

partner: degene met wie men paart
(Grote Van Dale, edities, 1962-1982)

Uit het eerste deel in een serie “Humoristische woordenboeken“, op het Woordhoek NRC Weblog.

* toch voor woordenboekfetisjisten als wij

3 reacties

  • Jaja, wel lachen met de Van Dale maar niet met de Verschueren…:

    Franschman – De Franschman is uiterlijk beleefd en elegant, beweeglijk, licht, ijdel, prikkelbaar en belust op pret en avonturen. Hij onderscheidt zich meer door zijnen tintelenden geest en slagvaardigheid dan door diepte van opvatting of gemoed, en weet alles helder en aantrekkelijk voor te stellen.

    Ier – De Ier is vroolijk, levenslustig en impulsief. Vandaar de uitdrukking: een wilde Ier van een meid, wild, ongegeneerd meisje.

    Italiaan – De echte Italiaan, niet die van het Noorden, maar de zuidelijke, is bruin, zwart van haar en oogen, hooghartig, ridderlijk en wraakzuchtig met plotseling opvlammende drift. Hij is een geboren zanger, dichter en muzikant, opgeruimd, oppervlakkig en kinderlijk blij onder zijn steeds zonnigen hemel, maar tevens onzindelijk en lui, tevreden met wat vijgen en wijn, zich vermeiend in een ‘dolce far niente’ [zalig nietsdoen] en tevreden met zijn lot.

    Spanjaard – De Spanjaard is lichamelijk goed gevormd, van middelbare gestalte, mager en zwart van haar; vooral de vrouwen hebben vurige ogen en een aanminnig voorkomen. Hij is nuchter, matig, moedig, vroom en vol nationale trots, maar ook wraakzuchtig en lui.

    En woordenboekfetishist? Speak for yourself

  • Fantastisch, die Verschueren! Italianen: ‘tevreden met wat vijgen en wijn’ woeha!!!

    Trouwens, jongens, lang geleden dat ik nog op jullie stekje kwam. Braaf gebleven intussen?

  • Tsja pvc, wie weet…
    Had je maar meer op ons stekje moeten langskomen hee!


Geef een reactie