Herinner je je nog, januari 2002? Hoe we met zijn allen op zoek gingen naar alle leden van de eurofamilie? Glunderend mekaar de eerste Duitse, Nederlandse en Franse Euromunten toonden zodra we ze te pakken kregen? Helemaal verrukt waren als we maanden later die Ierse harp of Finse natuurtafereeltjes konden toevoegen aan de collectie?
En hoe we gretig de voorspellingen lazen dat binnen het jaar onze portefeuilles vol zouden zitten met munten van buurlanden, en onze eigen minderheidsmunten als diaspora over de Eurozone verspreid zouden worden?
Nauwgezet heb ik toen elke maand mijn geldbuideltje leeggemaakt, en mijn telling van Alberts, Beatrixen, Fransozen en Duitse Adelaars ingegeven op eurodiffusie.nl. Het schoot echter maar niet op met die diffusie, en ik verloor de site uit het oog.
Maar nu, juli 2006 – we zijn zo ver. De Belgen zijn een minderheid in eigen buidel!
Aanvulling: de grafiek boven toont de verhoudingen ongeacht de waarde van de muntjes – hier kan je zien dat de munten van boven 10 cent een stuk sneller reizen (dus meer gebruikt worden) dan het klein grut van 1, 2 en 5 cent.
Na de grote vakantie zal het aandeel Belgische momenten waarschijnlijk zelfs nog lager liggen. Best interessant…
Hehe, leuk dat jij met elk muntje een “moment” beleeft