- nog steeds met de glimlach – verdoving doet het nog – maar wel met de kaken op elkaar om de wonde af te dichten: ik praat dus als Ennis Del Mar
- afspraak om 19u15, pas bij de dokter binnen rond 21u45, buiten om 22u30 – en toen stond er nog iemand te wachten (en moest ik langs spoedopname het ziekenhuis uit)
- het was nogal lang wrikken en boren aan de wijsheidstand: “een flinke gezonde kerel”, “net als gij”, zei de dokter – vrees dat de pijn de komende dagen er ook zal naar zijn!
- lang leve mijn Zen Creative waardoor dit soort uren haast ongemerkt voorbij vliegen, een hele resem columns en interviews zitten beluisteren
- voor de Nederlandse lezertjes: er zijn geen wachtlijsten, maar wel wachttijden in België: dat komt omdat dokters en specialisten hier quasi-ondernemers zijn, ook al zijn ze verbonden aan een ziekenhuis
- ze hebben dan ook navenante werkdagen, net als hun medewerk(st)ers: met z’n drieën 14u aan de slag vandaag…
Ge blijft toch mijn grote filmheld hoor, cowboyke van me…