Vox Rosa lustrumconcert gaan beluisteren vanavond.
Op het programma:
Op 19 november zingt Vox Rosa ‘Das Berliner Requiem’ van Kurt Weill in een tweeluik met een cantate van Franse chansons. Deze chansons zijn gebaseerd op gedichten van Jacques Prévert en inspireerden tot een bijzondere composities. De beide delenweerspiegelen het klimaat dat heerste tussen de wereldoorlogen.
Tevens doorkruist het koor op deze avond 20 jaar repertoire. Hierin mag de luisteraar zelf de roze knipoog van Vox Rosa ontdekken!
Berliner Requiem kwam er nogal vlak uit (weinig volume tov het orkest, of hoe zeg je zoiets?), Franse chansons heel erg genietbaar (maar misschien is dat ook omdat ik liever Frans dan Duits hoor zingen). Tweede deel ons-kent-ons stijl en repertoire, alleen snapte ik de visuele grapjes niet..
Wij hebben ons vermaakt, en de zingende heren zeker ook!
1 reactie
20 november 2005 om 12:26
Probleem met het Requiem was eerder dat het wat vals was soms – afgezien van het koraal aan het begin en eind, dat klonk goed. Volume vond ik geen groot probleem. /H