Een onbekende man dringt ‘s nachts huis binnen in een arme sociale woonwijk in Alabama en probeert een slapende jonge vrouw te verkrachten. Haar broer komt haar te hulp snellen, de kerel vlucht. ‘s Anderendaags bellen ze politie en lokaal nieuws (deels uit woede omdat de sociale dienst de wijk beheert, het verhaal niet serieus neemt).
Het interviewtje dat de woedende broer geeft voor de lokale TV, is… heel expressief:
Binnen de kortste keren gaat het videootje viraal en Antoine Dodson – zo heet de flamboyante broer dus, wordt een internetberoemdheid, zeker nadat de kerels van Autotune The News er hun muzikale versie van maken:
Het interessantste is misschien nog wel het debat errond. De verontwaardiging (of jaloezie?) hoe Antoine zijn internetberoemdheid exploiteert (site, Youtube kanaal, merchandising…). Een aantal commentatoren vonden dat het nieuwsitem nooit mocht uitgezonden worden, “omdat het clichés rond de zwarte gemeenschap voedt” (armoede, achterstelling, onveiligheid…). En dat ze de jongen tegen zichzelf moesten beschermen… (of schaamden ze – de zwarte commentatoren dan – zich voor hem?).
Zich schamen is nu iets wat de oudste en medekostwinner (haarkapper, talking about cliches!) van het Dodson-gezin nu net geleerd heeft niet te doen. Als openlijke en zichtbare jonge gay in die buurt kan je maar beter van je afbijten.
En zo toont deze jongen aan twee minderheden tegelijk dat je gewoon moet opkomen voor hoe je bent, zonder compromissen. You rock, Antoine!
Nu pas ontdekt, dankzij De Standaard: dit filmpje over ene Dimitri doet al maanden de ronde op het web, en wordt, Der-Untergang gewijs, gebruikt door iedereen die een punt wil maken over een klote-situatie-waar-bij-nader-inzien-toch-een-lichtpuntje-is-dat-het-allemaal-toch-weer-goed-maakt.
Hier ligt gewoon een doctoraatsonderwerp te wachten:
Wat zijn typische structuren van internetmemes… Hoe verhouden ze zich tot verhaallijnen in moppen… Wat maakt een filmpje goed materiaal voor een meme, wat maakt het viraal, varieerbaar, parodieerbaar…
Kom op taalkundigen, communicatiewetenschappers en semiologen!
Een stukje Bolero van Ravel en natuurlijk het beroemde Vuvuzela koraal thema van Brahms “Eerste symfonie”. Voor wie meer wil uit de Vuvuzela halen dan erin zit.
Op elk punt in de 3-dimensionale ruimte wordt een bepaalde functie keer op keer toegepast. Als het uiteindelijk resultaat “convergeert” –dwz naar één waarde toegaat, is het punt zichtbaar. Als het divergeert naar oneindig, blijft het lege ruimte.
Het resultaat van de zichtbare punten is een Mandelbox, en de kleur duidt aan hoelang het punt erover doet om te convergeren.
Echt dé bom. Die bejaarden hebben te lang een monopolie gehad op gemotoriseerd persoonlijk vervoer, nu is er eindelijk iets waarmee wij , het gezonde, sportieve, ja zelfs avontuurlijke deel van de bevolking zich kan verplaatsen terwijl we op onze luie krent blijven zitten. Wedden dat het nét zo’n succes wordt als de Segway?
Was een weekje geleden in Amsterdam te zien. Ja, het is gewoon een reclamestunt, maar dan wel een bijzonder mooie… We toonden hier eerder mooie projecties op gebouwen, maar toen van een Frans bedrijf.
